Thai Web and Marketing Blog

Business Week Thailand เล่มแรก

เป็นอีกครั้งที่ บ. Inspire Entertainment เจ้าของหนังสือหัวนอกหลายต่อหลายเล่มเช่น Casaviva, FHM, stuff เป็นต้น ได้นำเข้าหนังสือหัวนอกที่นักธุรกิจต้องรู้จักนั่นคือ หนังสือ BusinessWeek

เป็นเวลากว่า 75 ปีที่ BusinessWeek ฉบับภาษาอังกฤษ ปรากฏต่อสายตานักอ่านที่ส่วนใหญ่จะเป็นนักธุรกิจหรือระดับผู้บริหาร ปัจจุบัน BusinessWeek ได้รับการตีพิมพ์เป็นภาษาท้องถิ่น 8 ภาษา โดยภาษาไทยถือเป็นภาษาที่ 8

Businessweek Thailandผมซื้อ BusinessWeek ไทยแลนด์เล่มแรกนี้มาจากร้านหนังสือซีเอ็ดฯ ที่เลือกซื้อก็เพราะ Cover Story หรือเรื่องเด่นประจำฉบับจั่วไว้ว่า ” พลังหนุ่มสาวแห่งเว็บ - ผู้สร้างธุรกิจจากวัฒนธรรมออนไลน์ ราคาของหนังสือค่อนข้างสูงพอสมควร 175 บาท ครับ

ภายในเล่มจะเน้นไปที่เรื่องของโลกอินเตอร์เน็ต และเรื่องของเทคโนโลยีเป็นส่วนใหญ่แต่นำเสนอในมุมมองของธุรกิจ อย่างเรื่องเด่นประจำฉบับ ก็เสนอออกมาในแง่ของการยืมพลังของ Web 2.0 ที่มาใช้เพื่อเสริมแรงทางการตลาด ซึ่งผู้เขียนได้ยก Case Studiesของผลิตภัณฑ์ระงับกลิ่นกายแอ็กซ์จากที่ต่างๆ ที่แอ็กซ์ไปบุกตลาดเช่นญี่ปุ่น ฝรั่งเศส มาให้เราได้อ่านกัน

ยังมีเรื่องของการจัดอันดับ 100 อันดับบริษัทเทคโนโลยีสารสนเทศชั้นนำ, ทุกที่ ทุกเวลา..กับอีเบย์, ยินดีต้อนรับสู่อาณาจักรแอปเปิ้ลที่เผยโมเดลการทำธุรกิจของแอปปเปิ้ลได้อย่างน่าสนใจ ใครสนใจก็ไปหาซื้ออ่านกันครับ

Tags: , , ,

This entry was posted on Saturday, August 25th, 2007 at 9:09 pm and is filed under Recommended Book. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.

6 Responses to Business Week Thailand เล่มแรก »»
สำหรับสมาชิกเท่านั้น | ลงทะเบียน|log in


Comments

  • cotton
    cotton August 26th, 2007 21:02

    โห 175 บาท ราคาถือว่าแพงจริงๆนะคะนั่น แต่เนื้อหาฉบับนี้น่าสนใจดีจัง อืมมม

  • เห็นแล้วค่ะ… หน้าปกพาดหัวซะเสียวเชียว…โถ บิสิเนสวีค ไทยแลนด์ (BusinessWeek Thailand) ประเดิมเล่มแรกก็มีแววว่าจะมั่วซะแล้ว…

    แต่ขอติงในฐานะคนแปลหนังสือธุรกิจและเทคโนโลยีมาเยอะหน่อยนะค่ะ พาดหัวไม่ค่อยสื่อกับปกเท่าไร ดิฉันเองยังคิดว่านี่คือคอนเซ็ปต์หรือธีมด้านโทรคมนาคมซะอีก แถมเนื้อหาของเรื่องจากปกยังบิดเบือนประเด็นนักเขียนเยอะมาก ซึ่งข้อนี้ นักแปลมืออาชีพรับไม่ได้ค่ะ และถือว่าเป็นความต่ำช้ามหันต์ เพราะไม่ยอมรักษาสิ่งที่เป็นต้นฉบับไว้ ทั้งด้าน เนื้อหา โทน และภาษาของต้นฉบับ และรู้สึกว่าคนแปลมีความลึกซึ้งในภาษาต้นฉบับน้อย จึงทำให้สื่อออกมาแบบมั่วๆ

    ตัวอย่างเช่น
    1. ต้นฉบับ …It’s a simple sales pitch, really: Hey, dude, spray Axe deodorant all over your body, and you will become irresistible to beautiful young women.
    ภาษาแปล (ในบิสิเนสวีค ไทยแลนด์)…เป็นเรื่องไม่ง่ายเลยจริงๆ กับความปรารถนาอันแรงกล้าของรัสเซลล์ เทเลอร์ รองประธานของแอ๊กซ์ที่ต้องการสร้างจุดขายให้กับสินค้ายี่ห้อแอ็กซ์ภายใต้คอนเซ็ปท์ “ลองฉีดแอ็กซ์ให้ทั่วเรือนร่างของคุณดูซิเพื่อน แล้วจะมีหรือที่บรรดาสาวน้อย……”

    (ต้นฉบับเค้าไม่ได้มีนัยยะอย่างที่แปลนะค่ะ…ซึ่งอย่างน้อย ต้นประโยคก็น่าจะกล่าวให้มีนัยยะว่า “กลยุทธ์การขายนี้ง่ายนิดเดียวจริงๆ …” ตามที่ต้นฉบับบอก และอีกอย่าง ที่อยู่ในเครื่องหมายคำพูดไม่ได้เป็นคอนเซ็ปต์ค่ะ มันเซลล์ทอร์คในโฆษณาแอ๊กซ์ที่สร้างความดึงดูดใจจากผู้ชมนะค่ะ ไม่ทราบเคยดูโฆษณาในทีวีที่อเมริกาหรือเปล่า หรือกะว่าแปลมาเถอะ คนไทยโง่ ไม่รู้เรื่องหรอก..)

    นอกจากนี้ ยังให้ข้อมูลที่ไม่ถูกต้องอีกมากมายเช่น …
    1. ภาษาต้นฉบับ…We’re now at the busy crossroads where globalization meets Web 2.0.
    ภาษาแปล (ในบิสิเนสวีค ไทยแลนด์)…ท่ามกลางความพลุกพล่านของการแพร่กระจายทางวัฒนธรรมที่มาบรรจบกับเว็บ 2.0 (เว็บไซต์ที่ผู้ใช้เป็นคนปรุงแต่งคอนเทนท์เอง).

    (โอ๊ย…เห็นแล้วจะกรี๊ดค่ะ…ต้นฉบับไม่มีวงเล็บ คุณก็ไปเพิ่มเนื้อหาของเขาเข้ามา เพิ่มมาแบบถูกต้องยังรับได้ แต่เล่นวงเล็บมาแบบผิดๆ นี่สิค่ะ ยิ่งต่ำไปกันใหญ่ นี่คือการดูถูกคนอ่านแล้วก็คนเขียนด้วยนะค่ะ เพราะคนที่เค้าอยู่วงการไอทีเค้ารู้ดีค่ะว่าเจ้าเว็บ 2.0 คืออะไร …ในความเป็นจริงแล้ว เว็บ 2.0 ไม่ใช่เว็บที่เป็นเพจอย่างที่เห็นบนหน้าจอคอมพิวเตอร์เวลาที่คุณใช้ IE ค่ะคุณ …ซำร้าย…ดันเล่นวงเล็บว่าเป็น “เว็บไซต์” อีก แล้วมันเว็บอะไรอะค่ะ เว็บเสิร์ชหาค่หรือเปล่า เอ๊ะหรือว่า www.web2.0.com ค่ะ…ไม่ใช่นะคะ เว็บ 2.0 คือการบอกลักษณะยุคของเว็บค่ะ เว็บ 2.0 คือยุคของเว็บที่ให้ผู้คนสามารถเข้ามาปรุงแต่งเนื้อหาเองได้โดยใช้ทั้งแชร์และใช้สื่อสารกัน ฯลฯ ค่ะ…)

    ที่เด็ดอีกข้อ…ในบรรดาข้อผิดพลาดทั้งหลายของหนังสือเล่มนี้ก็คือ
    1. ภาษาต้นฉบับ … Companies can follow the trail of blogs and social networking sites to find and recruit young employees all over the world.
    2. ภาษาแปล (ในบิสิเนสวีค ไทยแลนด์)…กลุ่มธุรกิจและบริษัทต่างๆ สามารถใช้เครือข่ายจากบลอกและเว็บไซต์เพื่อสืบค้นหาบุคคลากรหน้าใหม่ไฟแรงที่มีคุณสมบัติเหมาะสมซึ่งแฝงตัวอยู่บนโลกผืนนี้.

    (ในความเป็นจริงแล้วต้นฉบับระบุชัดเจนค่ะว่า บริษัทต่างๆ สามารถติดตามการทดลองของ “บล๊อกและเว็บเครือข่ายสังคม” ในการค้นหา…. นั่นคือนัยยะของเนื้อความต้นฉบับค่ะ เพราะถ้าใครได้มีโอกาศอ่านต้นฉบับภาษาอังกฤษ จะรู้เลยว่าเค้าพูดถึงวิธีการแบบเก่าๆ อยู่ก่อนหน้านี้ แต่พอเริ่มเข้ายุคเว็บ 2.0 จึงมีการเริ่มและทดลองใช้บล๊อกและเว็บเครือข่ายสังคมในการค้นหาบุคคลากรมากขึ้นค่ะ…ซึ่งภาษาแปลในหนังสือ “บิสสิเนสวีค ไทยแลนด์” ไม่น่าตัดทิ้งคำว่า social networking sites ออก เพราะนั่นคือหัวใจสำคัญกับประโยคพารากราฟนี้มาก … นี่ถ้าไม่เทียบต้นฉบับภาษาอังกฤษตามละก็ ดิฉันต้องคิดว่า เป็นเว็บอะไรก็ได้ที่เฟ้นหาบุคคลากร เอ๊ะ…ลองหาบุคคลาการในเว็บ deepthrough.com ดีใหมเอ่ย… เผื่อจะได้หนุ่มใหญ่ๆ อวัยวะเขื่องๆ ล่ำๆ มานั่งเป็นบรรณาธิการต้นฉบับแปลแทนให้กับ “บิสสิเนสวีค ไทยแลนด์” คนปัจจุบัน… มันจะดูสมเหตุสมผลใหมค่ะ)

    เฮ้ย ยิ่งอ่านยิ่งที่มีผิดเยอะค่ะ นี่ขนาดอ่านแค่ 2 หน้านะค่ะเนี่ยะ…

    อ้อ…จำไว้เสมอนะค่ะ ถ้าเล่นแปลห่วยๆ แบบนี้ คงไม่มีใครเข้าอยากจะอ่านกันหรอกค่ะ ดิฉันว่านักธุรกิจหันมาอ่านภาษาอังกฤษซึ่งเป็นภาษาต้นฉบับกันดีกว่า เพราะ 1. ได้ฝึกภาษา 2.ได้อรรถรสของภาษาต้นฉบับค่ะ หรืออ่านผลงานของคนแปลเก่งๆ ก็ได้ค่ะ เคล็บลับคือ ลองหัดสังเกตว่าหนังสือดังๆ เนี่ยะใครเป็นคนแปล ใครแปล ดาวินชี โค๊ด ใครแปลแฮร์รี่ พอตเตอร์ นักแปลเหล่านี้ได้รับการฝึกฝนมาอย่างดีพร้อมคุณวุฒิที่น่าเชื่อถือค่ะ อย่างนิตยสาร เนชันแนลจีโอกราฟฟิค เนี่ยะ ก็น่าอ่านนะค่ะ เพราะเค้าเป๊ะจริงๆ แล้วผลตอบรับดีด้วยค่ะ..) ขอบคุณค่ะ

  • อ่านไปก็รู้สึกทะแม่ง ๆ เหมือนกันครับ แต่ไม่ได้ไปหาต้นฉบับภาษาอังกฤษ จึงไม่ทราบว่าตรงไหนถูกตรงไหนผิด ก็ดีครับที่ Comment ข้อผิดพลาดมาให้ทราบ คนอ่านอย่างพวกเราจะได้รู้ว่า หนังสือเล่มนี้มีข้อผิดพลาดตรงไหน

    เอ้า…. ถ้าคนทำ BusinessWeek Thailand ได้ยินก็รับไปด้วยคร้าบบบบบบ…..

  • Andrew
    Andrew November 12th, 2007 14:56

    It’s interesting to read the comments here, and I would ask anyone who is not happy with the standard of translations to email me personally with examples and I will investigate. That is how seriously I view these claims of poor quality.
    The fact is that very, very few Thai people read the English edition, and that is why we licensed the brand for Thai readers. At one time or another Thai business professional certainly will have come across BusinessWeek but they do not buy it regularly.
    We pride ourselves on maintaining the quality and high standards that BusinessWeek adopts globally, and I would urge anyone who is not entirely happy to email me at andrew@bangkokstation.co.th and I will respond.
    Thank you.
    Andrew Batt, Executive Director,
    Bangkokstation Network Co. Limited
    (Publishers of BusinessWeek Thailand)

  • เจ้าหน้าที่ Businesseek เข้ามาตอบแล้วครับ :) ขอบคุณ Andrew จาก Businessweek ครับ
    ==================
    Thank you Mr.Andrew from businessweek for your comment .

  • Andrew
    Andrew November 15th, 2007 08:27

    No problem Mr Boy. I just hope readers will provide me with some examples of what they claim are poor translations because we’ve had many comments complimenting us on the standard of our work too.
    No one is perfect but I need to know if people are not happy with anything about our magazine.
    Thank you again.


Leave a Reply »»